Japonya’ya köpeğiniz ya da kediniz ile birlikte taşınmak, dünyanın en katı karantina süreçlerinden birini gerektiriyor; hazırlıksız gidenler havaalanında aylarca süren bir bekleme riskiyle karşılaşabiliyor. Zaten Japonya’da yaşayan yabancılar için de ev kiralamaktan kayıt işlemlerine kadar bilinmesi gereken kurallar var. Bu rehberde ikisini de ele alıyoruz.
Japonya’da kiralık dairelerin büyük çoğunluğu evcil hayvana izin vermiyor; bu yüzden ilan ararken özellikle “ペット可” (petto ka, evcil hayvana uygun) etiketli ilanlara bakmak gerekiyor. Bu tür dairelerde bile genelde ek kısıtlamalar oluyor: küçük ırk köpekler (genelde 10 kg altı), daire başına tek evcil hayvan sınırı, bazı ırkların tamamen yasak olması, taşınmadan önce kuduz aşı sertifikası ve köpek kaydının istenmesi, ayrıca standart depozitodan daha yüksek bir güvence bedeli talep edilmesi yaygın uygulamalar arasında.
Haziran 2022’den bu yana Japonya’da tüm kedi ve köpeklerin mikroçiplenmesi ve Çevre Bakanlığı’nın veritabanına kaydedilmesi zorunlu — bu kural, satın alınan hayvanlar kadar barınaktan sahiplenilen hayvanlar için de geçerli. Köpekler ayrıca yerel belediyeye de kayıt yaptırılıp her yıl kuduz aşısı olmak zorunda; kediler için ise ulusal yasada belediyeye ayrı bir kayıt zorunluluğu bulunmuyor, yalnızca mikroçip kaydı yeterli.
Japonya’nın hayvan karantina kuralları dünyanın en sıkı uygulamalarından biri ve süreç en az 7 ay önceden planlanmaya başlanmalı. Gerekli adımlar sırasıyla: ISO standardında bir mikroçip takılması, bu çipten SONRA en az 30 gün arayla yapılan iki kuduz aşısı, Japonya’nın onayladığı bir laboratuvarda yapılan ve kanda litre başına en az 0,5 IU antikor seviyesi gösteren bir kan testi (FAVN testi), ve bu kan testinin alındığı tarihten itibaren zorunlu 180 günlük bekleme süresi. Ayrıca Japonya’daki Hayvan Karantina Servisi’ne varıştan en az 40 gün önce bildirimde bulunulması gerekiyor.
Tüm bu adımlar eksiksiz tamamlanıp belgelenirse, hayvan varıştan itibaren genellikle 12 saat içinde serbest bırakılıyor. Ancak herhangi bir belge eksik ya da süre tutmazsa, hayvan Japonya’daki karantina tesisinde -sahibinin masrafına- 180 güne kadar bekletilebiliyor. Bu yüzden süreci son ana bırakmamak, her adımı yazılı olarak belgelemek büyük önem taşıyor.

Japonya’da evcil hayvan sağlık sigortası devlet tarafından sağlanmıyor; veteriner masrafları tamamen cepten ödeniyor. Bu yüzden birçok sahip özel evcil hayvan sigortası yaptırmayı tercih ediyor. Rutin aşı ve kontrol masrafları şehre ve kliniğe göre değişmekle birlikte, beklenmedik bir ameliyat ya da tedavi önemli bir masraf kalemi oluşturabiliyor.
Japonya’da toplu taşıma araçlarında evcil hayvan genelde yalnızca kapalı bir taşıma çantası içindeyken kabul ediliyor; çanta dışında serbestçe dolaşan hayvanlara neredeyse hiçbir toplu taşıma aracında izin verilmiyor. Parklarda ve caddelerde tasma zorunluluğu var, ayrıca sahiplerin hayvan atıklarını temizlemesi yasal bir zorunluluk; bunu yapmamak para cezasına yol açabiliyor.
Öğrenci ya da kısa süreli vizeyle evcil hayvan sahibi olabilir miyim? Genel olarak Japonya’da evcil hayvan sahibi olmak için iş, öğrenci ya da working holiday gibi uzun süreli bir ikamet statüsüne sahip olmak bekleniyor.
Karantina sürecini kısaltmanın bir yolu var mı? Hayır, 180 günlük bekleme süresi tüm gerekli testler ve aşılar zamanında yapılsa bile kısaltılamıyor; tek çözüm süreci mümkün olduğunca erken başlatmak.
Kedi için de aynı karantina kuralları mı geçerli? Evet, ithalat/karantina süreci kedi ve köpekler için aynı; fark yalnızca Japonya’ya girdikten sonraki yerel belediye kayıt zorunluluğunda (köpeklerde var, kedilerde yok).
Japonya’da evcil hayvanla tren seyahati mümkün ama katı kurallara tabi. Shinkansen’de hayvanın kapalı, tam kapasiteli bir taşıma çantasında bulunması zorunlu; çantanın toplam boyutu (uzunluk+genişlik+yükseklik) 120 cm’i, hayvan ve çanta birlikte ağırlığı 10 kg’ı geçmemeli. Çanta yolculuk boyunca kapalı tutulmalı, hayvan hiçbir şekilde dışarı çıkarılmamalı. Kediler, küçük köpekler, tavşanlar ve kuşlar bu şartlarla kabul edilirken, büyük köpekler shinkansen’e alınmıyor. Bindirmeden önce istasyondan küçük bir “evcil hayvan bileti” alınması gerekiyor; bazı demiryolu şirketleri birkaç yüz yenlik sembolik bir ücret talep ediyor.
Yurt içi seyahatlerde bile mikroçip, aşı ve kayıt bilgilerinin bir kopyasını yanınızda bulundurmak öneriliyor; bazı oteller ve tesisler girişte bu belgeleri isteyebiliyor. Evcil hayvan kabul eden konaklama tesisi sayısı son yıllarda artıyor, ancak rezervasyon yaparken mutlaka önceden teyit etmek gerekiyor.